Σοφία Ρούσου: "Το θέατρο είναι πάντα επίκαιρο. Αυτός είναι και ο λόγος που ο κόσμος επενδύει και θα επενδύει στο θέατρο."

Τι σας παρακίνησε ν' ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Μεγάλη κουβέντα, μάλλον, μόνο με ψυχανάλυση θα βρω κι εγώ τον λόγο. Αυτό που λέω συνήθως, και το πιστεύω δυνατά μέσα μου, είναι πως το θέατρο σου δίνει την δυνατότητα να ζήσεις όλες αυτές τις καταστάσεις, τα συναισθήματα, τις πιθανότητες και προοπτικές σε χώρο και σε χρόνο που δεν θα μπορούσες ούτε καν να διανοηθείς, για μένα αυτό είναι μαγεία.

Ποιές δυσκολίες συναντά ένας ηθοποιός στα πρώτα του βήματα;

Η αλήθεια είναι ότι ο ανταγωνισμός είναι απίστευτα μεγάλος. Για να είσαι ανταγωνιστικός πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεσαι, να γνωρίζεις κόσμο, να είσαι ευέλικτος, χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια και δουλειά, θέλει και τύχη βέβαια. Ειδικά το '18 στην Ελλάδα το να συντηρείται κάποιος μόνο από το θέατρο είναι εξαιρετικά δύσκολο κι αυτό δεν ισχύει μόνο για νέους ηθοποιούς.

Σε ποια θεατρική σκηνή θα σας βρούμε αυτό τον καιρό;

Αυτόν τον καιρό δεν θα με βρείτε κάπου. Μόλις ολοκληρώθηκε ο κύκλος μια πολύ αγαπημένης παράστασης, στον πολυχώροVault, «οι Φυλακισμένες» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Αυτή η παράσταση θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου, όπως κι όλοι οι συνεργάτες μου, ζήσαμε πολύ όμορφες στιγμές. Ο Δημήτρης είναι υπέροχος, αυτός κι η ομάδα που τον πλαισίωσε για να πραγματοποιηθεί αυτή η παράσταση μας βοήθησαν και μας στήριξαν πάρα πολύ, κι αυτό φάνηκε στο αποτέλεσμα, που αγαπήθηκε τόσο πολύ από τον κόσμο. 

Υπάρχει κάτι που σας φοβίζει ή σας προκαλεί ανασφάλεια στη σκηνή;

Όχι. Δεν θέλω να πω ότι έχω φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που να μην με απασχολεί τίποτα κι ότι έχω ξεπεράσει όλους μου τους φόβους στη σκηνή, πριν τη σκηνή κτλ. Απλά νομίζω πως όλα είναι καταστάσεις του μυαλού και με εντατική δουλειά και συγκέντρωση όλα ξεπερνιούνται και όλα είναι δυνατά.

Όταν σβήσουν τα φώτα και κοπάσουν τα χειροκροτήματα ποια συναισθήματα μένουν στα άτομα που εργάστηκαν για την παράσταση;

Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά εγώ νιώθω καθαρότητα. Δεν ξέρω αν είναι ευδόκιμο αυτό που λέω. Αλλά όταν έχει επιτευχθεί η επικοινωνία ανάμεσα στον ηθοποιό και το θεατή, αν η ιστορία έχει ειπωθεί, έχει τελεστεί ένα μυστήριο.

Εν καιρώ οικονομικής κρίσης πιστεύετε πως ο κόσμος συνεχίζει να επενδύει στο θέατρο σαν μέσω πολιτισμού και διασκέδασης;

Κοιτάξτε, η κρίση, θεωρώ ότι δεν είναι μόνο οικονομική, είναι μια κρίση βαθύτερη, συγκρούονται παλιές αξίες με νέες αξίες, αναπτύσσονται νέοι τρόποι αντίληψης, άλλοι καταδικάζουν τους παλιούς κι άλλοι τους νέους, άλλοι βρίσκουν εύκολα βήμα για να εκφράσουν αυτά που αισθάνονται κι άλλοι το μοιράζονται με ελάχιστους «πιστούς». Το θέατρο δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό, γιατί είναι πάντα επίκαιρο. Αυτός είναι και ο λόγος που ο κόσμος επενδύει και θα επενδύει στο θέατρο.

Ποιά είναι τα θεατρικά σας όνειρα;

Ονειρεύομαι ένα θέατρο άμεσο, επίκαιρο και ζωντανό, κι εγώ να είμαι ένα μικρό κομματάκι αυτού.

Προσεχή καλλιτεχνικά σχέδια;

Έχω ένα θεατρικό βιβλίο που θα εκδοθεί άμεσα. Δουλεύω το επόμενο. Για τα θεατρικά σχέδια δε μπορώ να μιλήσω ακόμα, θα τα πω εν καιρώ.

Ένα μήνυμα που θέλετε να στείλετε στους αναγνώστες μας.

Το έχουν πει βέβαια πολλοί και πολύ σπουδαιότεροι από εμένα. Αλλά, μην παίρνετε τίποτα ως δεδομένο, αμφισβητείστε.