Αντώνης Τακτικός: "Ηθοποιός σημαίνει φως όπως κάθε μορφή τέχνης μέσα στην γκρίζα πραγματικότητα, αλλά σημαίνει και μοναχικότητα, σκοτάδι, εσωτερική αναζήτηση και πάλη με τον εαυτό."

Ο μεγάλος Δημήτρης Χορν είχε πει «Ηθοποιός σημαίνει φώς!», για εσάς ποια είναι η έννοια του ηθοποιού;

Υπέροχος Χορν... ηθοποιός σημαίνει φως όπως κάθε μορφή τέχνης μέσα στην γκρίζα πραγματικότητα, αλλά σημαίνει και μοναχικότητα, σκοτάδι, εσωτερική αναζήτηση και πάλη με τον εαυτό ... Προσωπικά σαν ηθοποιός πρέπει να υποφέρω βρίσκοντας το ρόλο μέσα μου..να τον κάνω κομμάτι μου που με τις πρόβες και την τριβή θα ωριμάσει και θα είναι έτοιμο να εκτεθεί σε κοινό.... Πόσο υπέροχο είναι αυτό! Δεν είναι;

Πού σας βρίσκουμε αυτό τον καιρό;

Αυτό το καιρό με βρίσκετε σε ριζικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα ..ειμαι σε περίοδο ανασυγκρότησης, αναζήτησης και ετοιμάζω τα επόμενα καλλιτεχνικά μου βήματα... Δυστυχώς ακόμη δεν είναι τίποτα ακόμα ανακοινώσιμο αλλά πιστεύω θα είναι μια πολυ δυνατή χρονιά...

Φυσικά έχουμε τελειώσει τα γυρίσματα του BACHELOR 3 που σκηνοθετεί ο υπέροχος Γιάννης Παπαδάκος με την φοβερή ομάδα παραγωγής του Παντελή Καλατζή και αναμένουμε την πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου.

Γιατί πιστεύετε ότι όλο και περισσότερος κόσμος επιλέγει τον χώρο της υποκριτικής;

Εδώ δε με βρίσκετε πολυ σύμφωνο. Δεν θεωρώ οτι ο κόσμος αυξάνεται, αντίθετα είναι πολλές οι σχολές που με τα βίας καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Είναι μια χαοτική αλυσίδα, σχολές, παραγωγοί, ηθοποιοί, νέοι απόφοιτοι και όλοι αυτοί προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια πίτα άνισα κομμένη.

Όταν σβήσουν τα φώτα και κοπάσουν τα χειροκροτήματα ποια συναισθήματα μένουν στα άτομα που εργάστηκαν για την παράσταση;

Προσωπικά είμαι ράκος. Θλίβομαι πολύ ειδικά όταν περνάς καλά και στα παρασκήνια. Είναι μια γλυκιά θλίψη, η οποία φεύγει με το που ξεκινά η αναζήτηση του καινούργιου.

Έχετε να μας διηγηθείτε μια περίεργη κατάσταση που ζήσατε πάνω στη σκηνή;

ΧΑΧΑ αν εχω λέει! Έχουν συμβεί αρκετά ανά διαστήματα, θα σας πω το πιο πρόσφατο. Θέατρο Θησείον τον περασμένο χειμώνα στο εξαίρετο έργο του Θανάση Τριαρίδη "Η αληθινή ιστορία της Αίαντας και του Ραντάμες" . Εχω σκηνές χορού και πάλης με ακόντια..όχι κάτι το φοβερό αλλά πολυ όμορφα αποδοσμένο... στην κύρια σκηνή λοιπόν δυο απο τα δάχτυλα μου γυρίζουν επί σκηνής και πρέπει να συνεχίσω και την παράσταση και να συνεχίσω να μιλάω με δάκρυα στα μάτια... δεν ξέρω πως έγινε, γύρισα με διακριτικό τρόπο μόνος μου τα δάχτυλα στη θέση τους σε ανύποπτο χρόνο και ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά... Οδυνηρό και που το θυμάμαι... χαχα

Εν καιρώ οικονομικής κρίσης πιστεύετε πως ο κόσμος συνεχίζει να επενδύει στο θέατρο σαν μέσω πολιτισμού και διασκέδασης;

Έτσι θέλω να πιστεύω.... αλλά δεν ειμαι και βέβαιος ...κατακλυζόμαστε απο θεατρικές παραστάσεις που ούτε ηθοποιούς πληρώνουν, ούτε ποιότητα προσφέρουν και απο θέατρα που δεν σέβονται τον ίδιο το θεατή... Κάθε χώρος απο καφέ έως γκαράζ τείνει να γίνει θέατρο... Τι προσφέρει αυτό άγνωστο... Πιστεύω πως η ποσότητα δεν προσφέρει και ποιότητα... Σαφώς υπάρχουν θέατρα που σκίζουν και παραστάσεις αξιομνημόνευτες, αλλά είναι η μειοψηφία.

Ποια είναι τα σχέδιά σας και ποιες οι επιθυμίες σας για την νέα χρονιά;

Να γίνω ακόμη πιο δημιουργικός, να συνεχίσω να κάνω τηλεόραση που μου έχει λείψει όσο τίποτα... να κάνω καλές δουλειές που θα μιλάνε στην ψυχή μου και θα με κάνουν καλύτερο ηθοποιό και άνθρωπο.

Κλείνοντας ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε στους αναγνώστες μας;

Να μην το βάλουν κάτω ποτέ.... Τα καλύτερα πάντα είναι αυτά που δεν τα περιμένεις...